رمزگذاری از پیام در مسیر انتقال محافظت میکند؛ کنترلهای اسکرینشات بر برخی نسخههای تهیهشده پس از نمایش آن نظارت دارند.
رمزگذاری سرتاسری، گفتگو را در برابر اسکرینشات مصون نمیکند. این رمزگذاری از محتوای پیام میان نقاط پایانیِ مورد نظر محافظت میکند. دستگاه گیرنده باید پیام را برای نمایش، رمزگشایی کند و همین خروجیِ خوانا میتواند به نسخهای تازه تبدیل شود.
کنترلهای اسکرینشات میتوانند برخی روشهای کپیبرداری را کاهش دهند، اما دامنهٔ اثرشان به برنامه، سیستمعامل و دستگاه بستگی دارد. پرسش کاربردی این نیست که آیا یک گفتگو صرفاً «امن» است؛ بلکه این است که میخواهید جلوی کدام نسخهبرداری را بگیرید و کنترل آن در اختیار کدام دستگاه است.
رمزگذاری از چه چیزی محافظت میکند و کپیبرداری کجا رخ میدهد؟
در گفتگویی با رمزگذاری سرتاسری، سرویس محتوای رمزگذاریشده را مسیریابی میکند، در حالی که کلیدهای لازم برای خواندن آن در اختیار دستگاههای مورد نظر است. این سازوکار مانع خواندن محتوای پیامها توسط برخی واسطهها میشود. اما گیرندهٔ مجاز را ملزم نمیکند که آن محتوا را خصوصی نگه دارد.
پس از رمزگشایی، ممکن است پیام نمایش داده شود، با صدای بلند خوانده شود، ذخیره شود یا به اشتراک گذاشته شود. اسکرینشات از نتیجهٔ نمایشدادهشده کپی میگیرد؛ الگوریتم رمزگذاری را نمیشکند. همین تفاوت دربارهٔ عکاسی از صفحه با دوربینی دیگر نیز صدق میکند.
این مرز حتی وقتی همه حسن نیت دارند نیز مهم است. اشتراکگذاری صفحه، اعلانِ قابلمشاهده یا تصویری که اشتباهی برای دیگری فرستاده شده، میتواند گفتگویی خصوصی را افشا کند، بیآنکه کسی به سازوکار رمزنگاری آن حمله کرده باشد.
جلوگیری، تشخیص و بازدارندگی، کنترلهای متفاوتی هستند
| کنترل | فایدهٔ مورد نظر | محدودیت مهم |
|---|---|---|
| جلوگیری از اسکرینشات | جلوگیری از ثبت نرمافزاریِ پشتیبانیشده از صفحهٔ محافظتشده | نمیتواند جلوی دوربینی دیگر یا بازنویسی متن توسط گیرنده را بگیرد |
| تشخیص اسکرینشات | اطلاع دادن به برنامه دربارهٔ وقوع رویداد ثبتِ پشتیبانیشده | تشخیص به معنای جلوگیری نیست و همهٔ روشها را پوشش نمیدهد |
| پیامهای ناپدیدشونده | کاهش مدت نگهداری پیام در کلاینتهایی که از این قابلیت پشتیبانی میکنند | نسخهای جداگانه ممکن است پس از پایان زمانسنج هم باقی بماند |
| رسانهٔ یکبارمصرف | محدود کردن بازکردن دوباره یا ذخیرهٔ معمول درون برنامه | تضمین نمیکند که گیرنده هیچ نسخهای نگه نداشته باشد |
| پنهان کردن پیشنمایش اعلانها | کاهش افشای محتوا بیرون از صفحهٔ گفتگو | پس از باز شدن گفتگو، محتوا را پنهان نمیکند |
برچسبی مانند «حالت خصوصی» برای تشخیص اینکه چه حفاظتهایی وجود دارد کافی نیست. توضیح قابلیت را بخوانید و نسخهٔ فعلی را روی هر دستگاهی که استفاده میکنید بررسی کنید.
اندروید قابلیت تشخیص اسکرینشات دارد، اما نه برای همهٔ روشها
اندروید ۱۴ یک API برای تشخیص اسکرینشات معرفی کرد. برنامه میتواند برای یک اکتیویتیِ قابلمشاهده، یک تابع بازفراخوان ثبت کند و هنگام وقوع اسکرینشاتِ پشتیبانیشده اعلان دریافت کند. سیستم به فردی که اسکرینشات میگیرد نیز اطلاع میدهد. این تابع، تصویر اسکرینشات را به برنامه تحویل نمیدهد.
مستندات اندروید محدودیت مهمی را توضیح میدهد: در اندروید ۱۴، تشخیص، ترکیب مشخص دکمههای سختافزاری را پوشش میدهد، نه هر سازوکار ثبت اسکرینشات را. اینکه طرف مقابل گفتگو هشداری دریافت کند نیز به پیادهسازی این رفتار در پیامرسان بستگی دارد. بنابراین نبود هشدار، اثبات نمیکند که هیچ نسخهای تهیه نشده است.
پرچم FLAG_SECURE اندروید چه کاری انجام میدهد؟
برنامهها میتوانند پنجرهای حساس را با FLAG_SECURE علامتگذاری کنند تا محتوای آن در اسکرینشاتها یا نمایشگرهای ناامن ظاهر نشود. این یک کنترل جداگانه برای نمایش محتواست، نه ویژگیای که رمزگذاری سرتاسری فراهم کند.
راهنمای گوگل برای اکتیویتیهای حساس محدودیتهایی را هم مستند کرده است؛ از جمله اینکه این قابلیت، دفاعی قابلاعتماد در برابر حملات لایهٔ همپوشان نیست. پشتیبانی و نحوهٔ پیادهسازی اهمیت دارند. فرض نکنید همهٔ صفحههای یک پیامرسان از این پرچم استفاده میکنند یا تنظیمی در موبایل، در کلاینتهای دسکتاپ و وبِ متصل هم اعمال میشود.
در این مقاله، هیچ نسخهٔ مشخصی از Livara را از نظر جلوگیری از اسکرینشات یا اعلانهای مربوط به آن آزمایش نکردهایم. توضیحات بالا دربارهٔ قابلیتهای پلتفرم است، نه ادعایی مبنی بر اینکه Livara همهٔ آنها را فعال کرده است.
چگونه پیامرسان را بدون افشای گفتگویی واقعی بررسی کنیم؟
با مخاطبی قابلاعتماد از یک پیام آزمایشیِ غیرحساس استفاده کنید و نسخهٔ برنامه و سیستمعامل را یادداشت کنید.
- بررسی کنید آیا حفاظت در برابر اسکرینشات اختیاری است و کدام صفحهها را پوشش میدهد.
- قابلیت معمول اسکرینشات را روی دستگاه پشتیبانیشده امتحان کنید. ببینید آیا ثبت تصویر مسدود میشود، انجام میشود یا گزارش میشود.
- پیشنمایش اعلانها و اشتراکگذاری معمول صفحه را جداگانه بررسی کنید؛ نتیجهٔ یکی، وضعیت دیگری را مشخص نمیکند.
- دستگاههای متصل را بررسی کنید. حفاظتی که روی گوشی وجود دارد ممکن است در کلاینت دسکتاپ وجود نداشته باشد.
- نتیجه را شاهدی برای همان پیکربندیِ آزمایششده بدانید، نه تضمینی در برابر همهٔ روشهای ثبت تصویر.
برای این آزمایش از عکسهای حساس یا پیامهای خصوصیِ شخص دیگری استفاده نکنید.
احتیاطهای عملی پیش از ارسال محتوای حساس
گیرنده و کانال ارتباطی را با دقت انتخاب کنید. گروه، گیرندگان و دستگاههای بیشتری به گفتگو اضافه میکند. پیش از اشتراکگذاری، اعضا را بررسی کنید و مخاطب غیرمنتظره یا تغییر کلید را از مسیری قابلاعتماد تأیید کنید. تأیید هویت میتواند به تشخیص کلید نادرست کمک کند؛ اما نمیتواند گواهی دهد که دستگاه گیرنده فاقد بدافزار است یا او هرگز پیامی را به اشتراک نخواهد گذاشت.
جزئیات غیرضروری را کاهش دهید. بخش مورد نیازِ سند برای انجام کار را بفرستید، نه کل فایلی را که حاوی شناسههای نامرتبط است. در صورت مناسب بودن، بهجای قرار دادن نسخهای دائمی در گفتگو، از فرایندی کنترلشده برای اشتراکگذاری سند استفاده کنید.
دربارهٔ انتظارات توافق کنید. پیش از اشتراکگذاری پیامها یا تصاویر شخص دیگری اجازه بگیرید. توافق بر سر بازنفرستادن محتوا، حفاظتی اجتماعی است، نه تضمینی فنی.
از نقطهٔ پایانیِ خود محافظت کنید. پیشنمایشها را پنهان کنید، پیش از باز کردن گفتگوهای خصوصی به اشتراکگذاری صفحه پایان دهید و دستگاههای متصل را بررسی کنید. برای خطرهایی که پس از رسیدن پیام به گوشی ایجاد میشوند، راهنمای امنیت نشستهای اندروید را ببینید.
پرسشهای رایج
آیا با حذف پیام اصلی میتوانم اسکرینشات را از راه دور پاک کنم؟
چنین فرضی نکنید. حذف درون پیامرسان، اسکرینشات مستقل، عکس یا نسخهٔ خروجیگرفتهشدهای را که خارج از کنترل آن است، بهطور قابلاعتماد پاک نمیکند.
آیا هشدار اسکرینشات یعنی تصویر به اشتراک گذاشته شده است؟
خیر. تشخیص یک رویداد ثبت تصویر مشخص نمیکند فایل حاصل به کجا رفته یا چرا گرفته شده است. به همین ترتیب، نبود هشدار هم اثبات نمیکند که هیچ چیزی کپی نشده است.
آیا پیامهای ناپدیدشونده همچنان مفیدند؟
اگر پشتیبانی شوند و درست پیکربندی شوند، میتوانند نگهداری معمول پیامها را کاهش دهند. از آنها برای محدود کردن انباشت محتوا استفاده کنید، نه بهعنوان وعدهای مبنی بر اینکه گیرنده نمیتواند محتوا را حفظ کند.
هدف واقعبینانه، کاهش نسخههای ناخواسته و انتخاب گیرندگان قابلاعتماد است، نه وعده دادن اینکه اطلاعات خوانا هرگز قابل کپیبرداری نیستند.



