این دیدگاه را به اشتراک بگذارید

تصویرسازی تحریریه از پین ثابت نقشه در کنار مسیر موقعیت زمان‌دار و کنترل توقف.

دوستی می‌پرسد: «کجا همدیگر را ببینیم؟» شاید فرستادن نام یک مکان کافی باشد. اما موقعیت زنده ممکن است مسیر حرکت بعدی شما را هم نشان بدهد. پیش از انتخاب گزینهٔ اشتراک‌گذاری، مشخص کنید طرف مقابل به آدرس مقصد نیاز دارد، به موقعیت شما در یک لحظه، یا به دریافت مداوم موقعیت.

این راهنما یک چک‌لیست کاربردی است؛ وجود قابلیت موقعیت زنده یا تضمین حریم خصوصی در پیام‌رسان خاصی را ادعا نمی‌کند.

پین ثابت با موقعیت زنده فرق دارد

اپل بین فرستادن یک‌بارهٔ پین و اشتراک‌گذاری مداوم موقعیت تفاوت می‌گذارد. پین، موقعیت همان لحظه را نشان می‌دهد؛ اشتراک‌گذاری زنده امکان دنبال‌کردن حرکت را فراهم می‌کند. گزینه‌های زمان‌دار و نامحدود هم وجود دارند. پیش از تأیید، متن گزینه را بخوانید؛ به‌خصوص در گفت‌وگوی گروهی.

برای انتخاب، از این قاعده استفاده کنید:

  • محل قرار: نام یا آدرس مکان عمومی را بفرستید.
  • پیداکردن یکدیگر در همان لحظه: فرستادن یک‌بارهٔ پین را در نظر بگیرید.
  • دنبال‌کردن پیشرفت سفر: در صورت نیاز، موقعیت زنده را برای مدت کوتاه و برای فرد موردنظر به اشتراک بگذارید؛ بعد پایان آن را بررسی کنید.

این انتخاب‌ها برای کاهش اطلاعات ارسالی‌اند. حتی یک پین ثابت هم ممکن است آدرس حساس خانه یا محل کار را نشان بدهد؛ ثابت‌بودن به معنی بی‌خطر بودن نیست.

مجوز گوشی با فهرست دریافت‌کنندگان یکی نیست

در اندروید، مجوز موقعیت هر برنامه مشخص می‌کند برنامه چه زمانی به موقعیت دسترسی داشته باشد. در دستگاه‌های پشتیبانی‌شده، دسترسی به موقعیت دقیق هم قابل تنظیم است. نام گزینه‌ها به دستگاه و نسخهٔ نرم‌افزار بستگی دارد. درخواست موقعیت را معادل نیاز به دسترسی دائمی ندانید. راهنمای رسمی مجوز موقعیت اندروید

گوگل جداگانه توضیح می‌دهد که تغییر مجوز موقعیت یک برنامهٔ گوگل، اشتراک‌گذاری موقعیت گوگل را متوقف نمی‌کند. در اندرویدهای پشتیبانی‌شده، مسیر تنظیمات، موقعیت، خدمات موقعیت، و Google Location Sharing را باز کنید؛ افراد فهرست را بررسی و برای فرد موردنظر گزینهٔ توقف را انتخاب کنید. توقف موقت به‌روزرسانی با حذف اشتراک‌های قبلی فرق دارد. دستگاه و حساب درست را بررسی کنید. راهنمای فارسی کنترل هم‌رسانی مکان گوگل

پس تغییر مجوز به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که دیگر کسی در فهرست اشتراک‌گذاری نیست.

مثال عملی: قرار جلوی کافه

فرض کنید ساعت شش با دوستی جلوی یک کافهٔ عمومی قرار دارید. هدف، پیداکردن ورودی کافه است؛ نه نشان‌دادن مسیر برگشت به خانه.

۱. ابتدا آدرس کافه را بفرستید و بپرسید آیا کافی است.
۲. اگر موقعیت لازم بود، بررسی کنید گزینهٔ انتخابی پین یک‌باره باشد، نه دنبال‌کردن مداوم موقعیت.
۳. اگر موقعیت زنده را انتخاب کردید، گیرنده و زمان مناسب قرار را بررسی کنید. وقتی فقط یک نفر به آن نیاز دارد، گروه را انتخاب نکنید.
۴. بعد از دیدار، تنظیمات اشتراک‌گذاری همان سرویس را باز کنید. پایان اشتراک موردنظر را بررسی کنید یا آن را صریحاً متوقف کنید.
۵. اگر از حساب یا سرویس دیگری هم استفاده کرده‌اید، آن را جداگانه بررسی کنید.

این مثال یک روش پیشنهادی است؛ قرار نیست همهٔ برنامه‌ها دقیقاً همین کنترل‌ها را داشته باشند.

بستن یا پاک‌کردن برنامه، بررسی مطمئنی برای توقف نیست

اپل هشدار می‌دهد که حذف برنامهٔ Find My، اشتراک‌گذاری موجود را پایان نمی‌دهد. برای توقف باید از کنترل‌های اشتراک‌گذاری استفاده کنید.

توقف اشتراک، آدرسی را که فرد دیده از حافظه‌اش پاک نمی‌کند و اسکرین‌شات قبلی را هم پس نمی‌گیرد. در موقعیت حساس، هم اطلاعاتی را که قبلاً فرستاده‌اید در نظر بگیرید و هم ادامه‌داشتن به‌روزرسانی را. اگر تغییر تنظیمات ممکن است واکنش خطرناکی ایجاد کند، ایمنی شخصی را مقدم بدانید؛ فرض نکنید تغییر حتماً پنهان می‌ماند.

پیش از ارسال، چهار سؤال بپرسید

چه کسی می‌بیند؟ چقدر دقت لازم است؟ اشتراک چقدر باید ادامه داشته باشد؟ پایان آن را کجا بررسی می‌کنید؟

دفعهٔ بعد از کم‌اطلاع‌ترین گزینه‌ای شروع کنید که نیازتان را برطرف می‌کند. در لیوارا یا هر پیام‌رسان دیگر، قابلیت واقعی و سرویس نقشهٔ متصل را بررسی کنید؛ فرض نکنید رمزنگاری چت، اشتراک موقعیت در یک سرویس خارجی را هم کنترل می‌کند.

منابع

راهنمای رسمی اپل دربارهٔ اشتراک موقعیت، با عنوان «Share your location with iPhone»؛ پیوندهای فارسی گوگل در متن آمده‌اند.

پیش از اشتراک بعدی، گیرنده، دقت، مدت و گزینهٔ توقف را بررسی کنید.

ادامهٔ این موضوعپیام‌رسانی خصوصی ↗
پایان مقالهادامهٔ مطالعه ↗