انتخاب یک عکس و دادن دسترسی به کتابخانهٔ عکس‌ها دو تصمیم جداگانه‌اند.
می‌خواهید عکس یک صندلی شکسته را برای تعمیرگاه بفرستید. در کتابخانهٔ عکس‌هایتان، تصویرهای خانوادگی، رسیدها و اسکرین‌شات‌های خصوصی هم هست. تعمیرگاه به یک تصویر نیاز دارد؛ برنامه لزوماً به مجوز مرور همهٔ عکس‌های دیگر نیاز ندارد.
پیش از انتخاب «اجازه دادن»، دو تصمیم را جدا کنید: برنامه به کدام عکس‌ها دسترسی داشته باشد و شما واقعاً کدام تصویر را بفرستید. محدود کردن دسترسی به کتابخانه، افشای غیرضروری را کاهش می‌دهد. این کار عکس نامناسب برای اشتراک‌گذاری را امن نمی‌کند و نسخه‌ای را که قبلاً تحویل شده پس نمی‌گیرد. این راهنمای عمومی سیستم‌عامل است، نه ادعایی دربارهٔ رابط‌های عکسی که لیوارا پیاده‌سازی کرده است.
۱. انتخابگر عکس با مجوز دسترسی به تمام کتابخانه یکی نیست
انتخابگر عکسِ سیستم به شما اجازه می‌دهد رسانه‌ای را برای تحویل به برنامه انتخاب کنید. انتخابگر رسمی اندروید به‌جای تمام کتابخانه، دسترسی به تصویرها و ویدیوهای انتخاب‌شده را می‌دهد. انتخابگر سیستمی Photos اپل نیز بدون نیاز به مجوز گستردهٔ کتابخانه، موارد انتخاب‌شده را به برنامه می‌دهد.
پس دیدن تعداد زیادی تصویر بندانگشتی در انتخابگر سیستم، به‌خودی‌خود به معنی توانایی برنامه در خواندن همهٔ آن عکس‌ها نیست. سیستم‌عامل می‌تواند رابط انتخاب را نمایش دهد و هم‌زمان آنچه برنامه دریافت می‌کند محدود نگه دارد.
اما استفاده از انتخابگر، دسترسی گسترده‌تری را که قبلاً داده‌اید لغو نمی‌کند. همچنین هر صفحه‌ای با شبکه‌ای از عکس‌ها ثابت نمی‌کند انتخابگر سیستم است. برنامه می‌تواند رابط گالری خودش را ارائه کند. به‌جای قضاوت فقط از روی ظاهر، درخواست مجوز را بخوانید و مجوزهای فعلی برنامه را بررسی کنید.
۲. در اندروید، انتخاب را از دسترسی ماندگار جدا کنید
وقتی انتخابگر سیستم در دسترس است، فقط موارد لازم برای کار را انتخاب کنید. Google مسیر مجوز جداگانه‌ای به نام دسترسی به عکس‌های انتخاب‌شده را نیز مستند کرده که در Android 14 معرفی شده است. در ترکیب‌های پشتیبانی‌شدهٔ برنامه و سیستم، این مسیر اجازه می‌دهد به‌جای همهٔ رسانه‌های نوع درخواست‌شده، دسترسی کتابخانه را به عکس‌ها و ویدیوهای منتخب محدود کنید.
گزینه‌های موجود به نسخهٔ اندروید و شیوهٔ ساخت برنامه بستگی دارند. انتظار دکمه‌های یکسان روی همهٔ گوشی‌ها نداشته باشید. اگر عکس موردنیاز دیده نمی‌شود، پیش از دادن دسترسی کامل، دنبال روش پشتیبانی‌شده‌ای برای انتخاب عکس‌های بیشتر بگردید.
نکتهٔ مهم این است که دسترسی از طریق انتخابگر لزوماً «یک‌بارمصرف» نیست. اندروید طول عمر پیش‌فرض دسترسی و سازوکاری را مستند کرده که برنامه‌ها می‌توانند با آن مجوز فایل‌های انتخاب‌شده را ماندگار کنند؛ مثلاً برای تمام کردن بارگذاری در پس‌زمینه. بستن انتخابگر، روش قابل‌اتکایی برای پس‌گرفتن دسترسی به تصویر انتخاب‌شده نیست. بااین‌حال، این وضعیت مجوز فایل منتخب را به مجوز تمام کتابخانه تبدیل نمی‌کند.
۳. در آیفون، دسترسی محدود و فقط‌افزودن متفاوت‌اند
کتابخانهٔ محدود Photos اپل که در iOS 14 معرفی شد، اجازه می‌دهد زیرمجموعه‌ای از کتابخانه را برای برنامه‌ای که از PhotoKit استفاده می‌کند مجاز کنید. این انتخاب بعداً قابل‌تغییر است. این حالت با تحویل یک مورد از طریق انتخابگر سیستم تفاوت دارد؛ انتخابگر می‌تواند بدون آن مجوز کتابخانه کار کند.
دسترسی محدود همیشه فقط آخرین عکسی نیست که لمس کرده‌اید: مواردی که قبلاً انتخاب کرده‌اید ممکن است همچنان در دسترس بمانند. اپل همچنین مستند کرده که عکس‌های ساخته‌شده توسط برنامه از طریق API مربوط به ایجاد در PhotoKit، خودکار به انتخاب محدود همان برنامه اضافه می‌شوند.
فقط‌افزودن سطح دسترسی جداگانهٔ دیگری است. اجازه می‌دهد برنامه مواردی را به کتابخانه اضافه کند؛ مجوز خواندن کتابخانهٔ موجود نیست. درخواست ذخیرهٔ تصویر و درخواست مرور عکس‌های شما، هدف‌های متفاوتی دارند.
از گزینه‌هایی استفاده کنید که برنامه و نسخهٔ iOS شما واقعاً ارائه می‌دهند. همهٔ برنامه‌ها تمام این حالت‌ها را نشان نمی‌دهند یا عبارت‌های یکسان به کار نمی‌برند. وقتی دسترسی محدود نیاز را برطرف می‌کند، دسترسی کامل قدم بعدیِ خودکار نیست.
۴. پیش از ارسال یک بررسی کوتاه انجام دهید
در مثال تعمیرگاه، ترتیب کاربردی چنین است:
- حداقل را انتخاب کنید: عکس صندلی را انتخاب کنید، نه مجموعه‌ای کامل از تصویرهای کناری.
- در اندازهٔ کامل ببینید: دنبال چهره، آدرس، سند یا انعکاس در پس‌زمینه بگردید.
- دامنهٔ مجوز را بررسی کنید: موارد منتخب را از دسترسی گسترده به کتابخانه جدا بدانید. فقط برای بستن یک پیامِ درخواست، دسترسی را گسترش ندهید.
- پیوست را بررسی کنید: مطمئن شوید تصویر مدنظر پیوست شده، نه تصویری با بندانگشتی مشابه.
- مقصد را بررسی کنید: پیش از ارسال، دریافت‌کننده یا گروه را تأیید کنید.
اگر رابط رفتار غیرمنتظره‌ای دارد، لغو کنید و با تصویری آزمایشی، معمولی و غیرحساس امتحان کنید. آزمایش بی‌خطر می‌تواند بدون افشای سند خصوصی نشان دهد انتخاب و ارسال کجا اتفاق می‌افتند. این آزمایش ثابت نمی‌کند برنامه درون خودش چه چیزی نگه می‌دارد.
دسترسی به عکس و محتوای عکس دو بررسی جداگانه‌اند. انتخاب یک فایل تضمین نمی‌کند فرادادهٔ مکان حذف شده یا جزئیات حساس داخل تصویر ناپدید شده‌اند.
۵. مجوزهای قدیمی را بدون فرض ناپدید شدن نسخه‌ها بررسی کنید
در اندروید، مسیر شروعِ مستند Google عبارت است از تنظیمات، برنامه‌ها، برنامهٔ موردنظر و سپس مجوزها؛ نام‌ها و مسیر ممکن است با دستگاه فرق کنند. دسترسی عکس و ویدیویی را که واقعاً فهرست شده بررسی کنید. اپل نیز اجازه می‌دهد گزینه‌های مجوز Photos در تنظیمات تغییر کنند.
کاهش مجوز کتابخانه، دسترسی از طریق همان مجوز را محدود می‌کند. ثابت نمی‌کند همهٔ مجوزهای جداگانهٔ فایل پایان یافته‌اند و داده‌ای را که برنامه قبلاً کپی کرده پاک نمی‌کند. تصویر بارگذاری‌شده، پیوست ارسال‌شده یا نسخهٔ ذخیره‌شدهٔ دریافت‌کننده، شیئی جدا از مورد اصلی کتابخانه است.
اگر عکس اشتباه را فرستادید، اشتراک‌گذاری بیشتر را متوقف کنید و از کنترل‌های حذفِ موجود در برنامه استفاده کنید. در صورت مناسب بودن با دریافت‌کننده تماس بگیرید، اما حذف یا لغو مجوز را مدرک ازبین‌رفتن تمام نسخه‌ها ندانید. راهنمای ما دربارهٔ عکس‌های چت ذخیره‌شده در گالری توضیح می‌دهد چرا نسخه‌های ذخیره‌شده به بررسی جداگانه نیاز دارند.
۶. پرسش‌های متداول
آیا چت رمزگذاری‌شده به تمام کتابخانهٔ عکس‌های من نیاز دارد؟
رمزگذاری و دسترسی عکس به پرسش‌های متفاوتی پاسخ می‌دهند. یک روند مشخصِ پیوست ممکن است انتخاب تک‌تک موارد را پشتیبانی کند. روند واقعی را بررسی کنید؛ فرض نکنید رمزگذاری به دسترسی گسترده نیاز دارد یا جلوی آن را می‌گیرد.
چرا پس از محدود کردن دسترسی، یک عکس دیده نمی‌شود؟
ممکن است در انتخاب مجاز برنامه نباشد. اگر موجود است، از گزینهٔ پشتیبانی‌شدهٔ مدیریت انتخاب یا انتخابگر سیستم استفاده کنید. نبود یک رسانه به‌تنهایی دلیل دادن دسترسی به همه‌چیز نیست.
آیا برداشتن مجوز عکس، تصویر ارسال‌شده را پس می‌گیرد؟
خیر. دسترسی آینده به کتابخانه و محتوای قبلاً اشتراک‌گذاری‌شده را جدا بدانید. هر دو را بدون تضمین پاک شدن نسخه‌های دریافت‌کننده بررسی کنید.
منابع
Android Developers: انتخابگر عکس؛ اعطای دسترسی جزئی به عکس‌ها و ویدیوها. راهنمای Android: تغییر مجوزهای برنامه در تلفن اندرویدی. Apple Developer: ادغام حریم خصوصی در فرایند توسعه؛ ارائهٔ تجربهٔ بهتر حریم خصوصی در برنامهٔ عکس؛ دسترسی فقط‌افزودن در PhotoKit.
